ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
سید عبدالحسیب محمّد، عالم فاضل محقّق كثیر التألیف، نواده میر داماد. حزین در تذكره خود، [فرزند] وى را در عداد علماى شعراى معاصر خود نام مى‏برد. در سال 1121 وفات یافته، قبرش در تخت فولاد، جنب پدر بزرگوار خودمى باشد، و آثار قبر ظاهر نیست. كتب زیر از اوست: 1- تقدیس الانبیاء 2- الجواهر المنثوره 3- سدرة المنتهى. (عرفانى فارسى در معارف و اصول دین، در 1062 از تألیف آن فراغت حاصل نموده، و آن را جهت حكیم محمّد داود تألیف نموده است). 4- شرح دعاى سیفى 5- شرح بر دعاى صباح 5- صراط الزاهدین، در اعمال ماهها 7- عرش سماء التوفیق، در تفسیر فارسى 8- الفطرة الملكوتیّة، در شرح اثنى عشریّه [شیخ بهائی] 9- مسلك النجاة 10- مناهج الشارعین، در اصول دین؛ و غیره از اشعار اوست: آن ماه دو هفته دلبر جانى من آن یار عزیز یوسف ثانى من یك روز نكرد فكر شبهاى غمم یك بار نگفت پیر كنعانى من وى را سه فرزند برومند است: 1- میر محمّد اشرف (بعداً بنام و شرح حالش اشاره خواهد شد). 2- صدر الدین زین العابدین كه او نیز عالم و فاضل بوده است. 3- میرزا صدر الدین محمّد.